2011 seçimlerine gidilen süreçte AK Parti ciddi anlamda bir siyasi sarsıntıyla karşı karşıyaydı. Ergenekon ve Balyoz tartışmalarının devam ettiği, diğer taraftan FETÖ ile mücadelenin başladığı bir dönem yaşanıyordu. Tayyip Erdoğan, o süreçte Numan Kurtulmuş ve Süleyman Soylu gibi isimleri kadrosuna katarak önemli bir siyasi hamle yaptı. Farklı siyasi geleneklerden gelen isimleri aynı çatı altında buluşturdu ve tarihi bir seçim zaferi elde ederek bugüne kadar uzanan siyasi yolculuğunu sürdürdü.
Ancak Erdoğan'ın siyasi geçmişini değerlendirirken yalnızca 2011 seçimlerine bakmak yeterli değil. 7 Haziran 2015 seçimlerinde yaşananları da unutmamak gerekiyor. O seçimde ortaya çıkan tablo, siyasette hiçbir gücün sonsuza kadar aynı dengeler üzerinde yürüyemeyeceğini gösterdi. Ardından 15 Temmuz darbe girişimi, 2017 referandumu, 2018 ve 2023 seçimleri geldi. Erdoğan, bütün bu kritik eşiklerde yeni siyasi hamlelerle yoluna devam etti. Her defasında şapka çıkartılacak bir siyasi manevra yaptığı yorumlarıyla karşılaştı.
Peki bugün Erdoğan'ın önünde nasıl bir yol var?
Bana göre Erdoğan'ın önünde, geçmişte yaptığı büyük siyasi hamlelerden birini daha gerçekleştirme fırsatı bulunuyor. Ancak bu defa mesele yalnızca birkaç ismi partiye katmak değil; siyasetin, ekonominin ve yönetim anlayışının bütününde ciddi bir yenilenmeye gitmek.
2011 öncesindeki gibi farklı siyasi geleneklerden gelen isimlere kapı açılması gerekiyor. Örneğin ekonominin başına Ali Babacan'ın getirilmesi, ekonomi yönetiminde güven ve öngörülebilirliğin yeniden tesis edilmesi açısından önemli bir adım olabilir. İttifakın halkasının genişletilmesi, mevcut CHP yönetimiyle diyalog kanallarının açılması ve siyasette kutuplaşmayı azaltacak bir anlayışın geliştirilmesi de bu sürecin parçaları olmalı.
Diğer taraftan PKK sorununun çözümüne yönelik yürütülecek süreçte DEM seçmeninin de demokratik siyaset zemininde konsolide edilmesi, toplumsal desteğin genişletilmesi bakımından önem taşıyor. Elbette bu süreç, demokratik hukuk devleti ilkeleri, toplumsal mutabakat ve Türkiye'nin güvenlik hassasiyetleri gözetilerek yürütülmeli.
Bütün bunların yanında artık kadrolarda da ciddi bir değişim şart. Çünkü uzun süre iktidarda kalan her siyasi hareket zamanla kendi içinde yorulabilir, toplumun değişen beklentilerinden uzaklaşabilir. Siyasette yenilenme yalnızca liderin hamleleriyle değil, o liderin etrafındaki kadroların değişmesiyle de mümkündür.
Bir de kamuoyunun gündemindeki fon vurgunu meselesi var. Bu tür iddiaların üzerinin örtülmesi değil, şeffaf biçimde aydınlatılması, sorumluların ortaya çıkarılması ve gerekenin yapılması gerekiyor. Toplumun güvenini yeniden kazanmak, siyasi hamleler kadar hesap verebilirlikle de mümkündür.
Unutulmamalı ki seçmen sadece geçmişte kazanılmış zaferlere bakmaz. Bugün ne yapıldığına, yarın için ne vaat edildiğine ve kendisine nasıl bir gelecek sunulduğuna da bakar.
Erdoğan bugüne kadar birçok siyasi krizi yeni bir başlangıca dönüştürmeyi başardı. Şimdi önünde yine böyle bir eşik bulunuyor. Ancak bu defa eski yöntemleri tekrarlamak yeterli olmayabilir. Yeni isimler, yeni bir ekonomi anlayışı, genişleyen bir siyasi diyalog ve toplumun beklentilerine cevap veren yeni bir yönetim yaklaşımı gerekiyor.
Bazen siyasette ayakta kalmanın yolu, mevcut gücü korumaya çalışmak değil, o gücü yeniden inşa edecek cesareti göstermektir. Erdoğan'ın önündeki asıl mesele de tam olarak budur.