ÇELİKHAN DİYE BİR YER

Erkan Altaş

19-05-2024 21:31

Güneydoğu Toroslar’ın eteklerinde, memleketi tam karşıdan gören bir tepedeyiz. Bizim için güneşin yakıcılığına göğüs geren badem ağacına minnetle bakıyoruz. Yanımızdan hiç ayırmadığımız kara çaydanlık, üç taşın üzerine en mağrur haliyle kurulmuş. Birimiz ateşi harlarken, diğerimiz kırılmasın diye kâğıtlara sardığımız çay bardaklarını hazır ediyor. Arka fondaki türkü içinde bulunduğumuz anı daha da kıymetli hale getiriyor: ‘’Bahar gelsin karşı dağa çıkayım, belki derdimize çare bir çiçek…’’

Serinlik çökünce -çimen ve toprak kokusunu da yanımıza alarak- yolaklardan şehre doğru ilerliyoruz. İlçe, sırtını yan yana olan iki tepeye yaslamış, karşıdaki Akdağa bakıyor. Bu dağ, birden fazla yaylayı ve buz gibi kaynak sularını bağrında saklıyor. Yayla hayatının canlı olduğu dönemlerde, nice yaşantıya ev sahipliği yapmış, metrekaresine onlarca hatıra düşüyor.

Yolumuzun üzerindeki bir tarlada çok sayıda insanın canla başla çalışması dikkatimizi çekiyor. Sonradan öğreniyoruz ki tarla sahibinin yakın zamanda taziyesi varmış; eş dost, konu komşu yardım etmeye gelmiş. Vefanın, fiile dönüşmesi diyelim…

Çoğu müstakil ve bahçeli olan sıra sıra evler. Komşuluk ilişkileri hâlâ dipdiri. Geçtiğimiz sokaklardaki gölgelerde, laflayan teyzeleri görüyoruz. Onları rahatsız etmenin mahcubiyeti ayaklarımıza dolanıyor. Tanıyanlar halimizi hatrımızı soruyor. Eve, anneye ulaştırılmak üzere birçok selamla dönüyoruz.

Küçük bir çarşı, çay ocakları çoğunlukta ve özellikle akşam saatlerinde hemen hepsi dolu. Herhangi bir oyunla meşguliyet yok. Herkes karşısındakinin yüzüne bakıyor, sohbet koyu. Arada samimi kahkahalar yükseliyor. Esnaf, ekmek teknesinin güvenliğini sağlamak için ekstra bir önlem almıyor, belli ki buna gerek duymuyor. Birbirinden emin olmaktan daha güzel bir duygu var mıdır?

Her sokakta, köşe başında Anadolu kültürünün izleri var. Nezaket, samimiyet, vefa ve dayanışma gibi değerler henüz başını alıp gitmemiş. Kabalık yerine incelik; kalabalık yerine sükûnet hüküm sürüyor.

 Bize düşen, bu güzelliklere göz kulak olmak ve sonraki nesillere ulaştırmak. Daha kıymetli bir miras var mıdır? 

 

altaserkan02@gmail.com

DİĞER YAZILARI KENDİNİ BULMA DURAĞI 01-01-1970 03:00 SENDEN KALAN 01-01-1970 03:00 VAKİT VARKEN 01-01-1970 03:00 HATIRLA: KALBE DOKUNAN NE VARSA 01-01-1970 03:00 EVVELBAHAR 01-01-1970 03:00 GÖRDÜM VE ANLADIM YAŞAMAK MACERASINI 01-01-1970 03:00 HASAR TESPİTİ 01-01-1970 03:00 HERKESİ KENDİ GİBİ SANMAK 01-01-1970 03:00 ANLAT İSTERSEN 01-01-1970 03:00 YAYLA GÜNLÜKLERİ 2 01-01-1970 03:00 SÖZ İNCİNMESİN 01-01-1970 03:00 AKŞAM OLUNCA 01-01-1970 03:00 GELEN GEÇER, KONAN GÖÇER 01-01-1970 03:00 GÜNLER BAHARA DÖNERKEN 01-01-1970 03:00 YENİDEN BAŞLAMAK 01-01-1970 03:00 ZAMANA YENİK DÜŞMEK 01-01-1970 03:00 LAMBADA TİTREYEN ALEV ÜŞÜYOR 01-01-1970 03:00 YANLIZLAŞMA MEVSİMİ 01-01-1970 03:00 YAYLA GÜNLÜKLERİ 01-01-1970 03:00 DEGER MI? 01-01-1970 03:00 MEVSİMLERİN SÖYLEDİĞİ 01-01-1970 03:00 GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ 01-01-1970 03:00 VEFA DİYARI 01-01-1970 03:00